Kontemplacja w katolicyzmie to szczególny, intensywny rodzaj modlitwy, polegający na wpatrywaniu się w żywą osobę Chrystusa[1].
Jak mówi Św. Teresa z Avila: "Kontemplacja myślna nie jest, według mnie, niczym innym jak głębokim związkiem przyjaźni, w którym rozmawiamy sam na sam z Bogiem, w przekonaniu, że On nas kocha".
Katolicy uważają, że kontemplacja w duchu katolickim, w przeciwieństwie do kontemplacji Wschodu, nie jest techniką ale darem Boga. "Nie można przyjąć jej inaczej jak tylko w pokorze i ubóstwie". Kontemplacja polega na miłosnym zjednoczeniu Boga i człowieka, "by Chrystus zamieszkał przez wiarę w naszych sercach"[1]. Kontemplację cechuje także słuchanie i przyjęcie słowa Bożego.